Nasza szkoła wzięła udział w ogólnopolskiej akcji #SprzątamyDlaPolski. Uczniowie z wielkim zaangażowaniem sprzątali teren wokół Ośrodka. Przy okazji przypomnieli sobie zasady segregacji odpadów. Dzięki proekologicznej postawie wszystkich obywateli, nawet tych najmłodszych nasza mała ojczyzna może stać się piękniejsza.

W tym tygodniu nasz Ośrodek otrzymał nowy samochód przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych marki Renault.

Zakup współfinansowany był przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Lublinie oraz Starostwo Powiatowe w Łukowie. Pragniemy złożyć serdeczne podziękowania władzom powiatu łukowskiego za przekazanie samochodu, który będzie służyć naszym uczniom. Nowy samochód wywołał olbrzymią radość dzieci, ich szczerą wdzięczność wyrażał spontaniczny uśmiech i zadowolenie.

Tuż przed świętami uczniowie wzięli udział w wewnątrzszkolnym konkursie plastycznym pt. ,,Najpiękniejsza Kartka Wielkanocna”. Dzieci samodzielnie lub z niewielką pomocą nauczycieli przygotowały własne projekty pięknych kartek wielkanocnych. Konkurs miał na celu rozwijanie kreatywności i potencjału twórczego dzieci, kultywowanie tradycji Wielkanocnych oraz prezentowanie swych wytworów społeczności szkolnej. Konkurs jak zwykle spotkał się z dużym zainteresowaniem.

Wszystkim uczestnikom konkursu serdecznie gratulujemy zaangażowania, dziękujemy za udział w naszej zabawie konkursowej i zapraszamy na kolejne!

 

 

  Sprawność mówienia kształtuje się od pierwszych chwil życia dziecka i ma to miejsce w domu rodzinnym. Osoby najbliższe dziecku mają największy wpływ na jego umiejętności komunikacyjne. Środowisko rodzinne powinno więc stymulować rozwój mowy malucha.

  Rozwój mowy to proces, który przebiega etapowo, ale niekoniecznie w tym samym czasie.

• Rozwój mowy zaczyna się już w okresie prenatalnym- wtedy kształtują się narządy mowy, struny głosowe oraz najważniejszy organ nadawczy i odbiorczy mowy- mózg i drogi nerwowe. Około 3 miesiąca życia zaczyna kształtować się narząd słuchu, tak więc dziecko może już odbierać dźwięki z otoczenia, także mowę. Zatem w okresie płodowym tworzy się podwaliny pod późniejszy rozwój mowy, dojrzewają kompetencje, które pozwolą noworodkowi od pierwszej godziny po urodzeniu włączyć się w świat społeczny.

1. Słuchanie jest pierwszym etapem rozwoju mowy dziecka.

Dziecko najpierw słyszy, a dopiero później mówi. W związku z tym dobra jakość dostarczanych wzorców językowych jest pierwszym etapem profilaktyki logopedycznej.

   Dziecko ok. 6 m-ca życia zaczyna świadomie powtarzać zasłyszane z otoczenia dźwięki - głoski, sylaby – zaczyna gaworzyć., np. mamama, baba, dada, tata, kaka, gege,  papa… Z czasem powtarza całe słowa: mama, tata, baba…, wyrażenia, zwroty, np. mama daj, tata idź… i zdania. Ćwiczy pamięć słuchową, poznaje melodię, intonację głosu/ mowy, dlatego tak ważne jest, co i w jaki sposób mówimy do dziecka od pierwszych chwil życia, bo to właśnie rodzice/ opiekunowie dostarczają pierwszych wzorców słuchowych dziecku.

W jaki sposób rodzice mogą od pierwszych chwil życia dziecka wpływać na prawidłowy rozwój mowy?

- Mówimy do dziecka wolno, prostymi zdaniami.

- Mówiąc patrzmy na dziecko – ma ono wówczas możliwość zaobserwowania jak pracują nasze narządy artykulacyjne - przede wszystkim wargi i język. W ostatnich dwóch latach w naszym społeczeństwie nastąpiło wymuszanie zakrywania twarzy, które mogło przynieść dzieciom niepożądane skutki  dla rozwoju komunikacji i artykulacji, a także dla  funkcjonowania emocjonalnego i psychicznego.                Z mimiki twarzy dzieci czerpią ogromną ilość informacji, komunikatów, rozpoznają różnorodne emocje, które towarzyszą dzieciom na co dzień w różnych sytuacjach w domu i w szkole i które pomagają dzieciom odnajdywać się w nich z pomocą tych najbliższych im osób, widzą emocje ( radość, smutek, zdziwienie, złość lub zniecierpliwienie. Z tego powodu dzieci zostały pozbawione poczucia bezpieczeństwa, szczególnie dzieci małe i niepełnosprawne intelektualnie. Dzieci poprzez obserwację pracy aparatu artykulacyjnego uczą się naśladować pracę narządów artykulacyjnych dorosłych ( rodziców i nauczycieli), dzięki czemu lepiej przyswajają sobie mowę i artykulację, łatwiej przebiega proces komunikowania się, szczególnie dotyczy to osób z osłabionym słuchem fizycznym lub zaburzoną percepcją słuchową, gdy niezbędna jest umiejętność odczytywania mowy z ust. Dlatego nie wolno w kontaktach z dziećmi w domu i w szkole zasłaniać twarzy.

- Modulujmy głos – w ten sposób dziecko uczy się prozodii, czyli akcentu, melodii, rytmu mowy. Dzięki temu ubogacamy nasz język mówiony.

- Pod żadnym pozorem nie zdrabniajmy słów, nie spieszczajmy ich, np. „włozimy siukienećke, idziemy na pacielek”… Dziecko wyrabia sobie wówczas błędny wzorzec słuchowy słów, co utrudnia mu prawidłowe przyswajanie mowy. Mówmy jak do dorosłego. Używajmy czystej polszczyzny.

2. Warunkiem prawidłowego wybrzmiewania głosek jest między innymi sprawne działanie narządów mowy

• Dziecko karmione piersią w naturalny sposób usprawnia język i wargi, bardzo ważne narządy, które warunkują prawidłowy rozwój mowy, ćwiczy oddychanie przez nos, dzięki czemu jest mniej narażane na infekcje górnych dróg oddechowych, rzadziej się przeziębia, żuchwa ma odpowiednie warunki wzrostu ku przodowi, co sprzyja prawidłowemu rozwojowi zgryzu, którego wady są częstą przyczyną zaburzeń mowy.
• Dla rozwoju mowy ważny jest też prawidłowy rozwój funkcji pokarmowych, jak: ssanie, połykanie, żucie i funkcji oddechowych            ( oddychanie przez nos). Stymulując rozwój tych funkcji, m.in. poprzez karmienie piersią, zapewniamy odpowiednie warunki rozwoju mowy. Dziecko w sposób naturalny ćwiczy mięśnie języka, policzków oraz mięsień okrężny warg. Karmienie naturalne sprzyja pionizacji języka czyli pionowych ruchów języka ku podniebieniu, która jest niezbędna do prawidłowej wymowy głosek szumiących ( sz ż cz dż) oraz t, d, l, n, r.
• Naturalny trening narządów mowy odbywa się podczas jedzenia, dlatego ważnym jest, żeby już od pojawienia się pierwszych zębów wprowadzać do jadłospisu dziecka coraz więcej pokarmów stałych - dziecku w wieku przedszkolnym  nie należy dawać papek, zmiksowanych zupek, ale duże       ilości twardych surówek, owoców, warzyw, pieczywa ze skórką, dziecko powinno rozdrabniać pokarmy przy pomocy zębów i języka. Pamiętać należy, że masa pokarmowa powinna być przesuwana ku tyłowi do tylnej części jamy ustnej za pomocą uniesionego czubka języka. Gryzienie, rozdrabnianie, formowanie kęsów, przesuwanie ich językiem w stronę przełyku - wszystko to sprzyja wzmacnianiu mięśni żuchwy, mięśni okrężnych warg, języka, podniebienia miękkiego, mięśni pierścienia gardłowego. To od ich sprawnego działania zależy prawidłowa realizacja wszystkich głosek.
• Należy też obserwować  jak dziecko oddycha.

Ważne!!! Prawidłowy oddech to oddech przez nos.       

  3. Duże znaczenie dla rozwoju mowy ma tor oddechowy.

Chciałabym, aby każdy z państwa zastanowił się chwilę i spróbował odpowiedzieć na pytanie, jak oddycha moje dziecko?  Przez nos, czy przez usta? Jeżeli ma katar, to jak długo on już trwa miesiąc, dłużej? Jak oddycha wasza pociecha w nocy? Śpi spokojnie czy słychać chrapanie, usta są otwarte czy zamknięte? Jeśli są otwarte, to jaką pozycję ma język, leży na dnie jamy ustnej, czy czubek języka jest  oparty                o przednią część podniebienia?

Oddychanie patologiczne czyli nieprawidłowe - przez usta - powoduje powstanie zaburzeń zgryzowych /tyłozgryz, zgryz otwarty/, zwężenia szczęki i zmian w stawie skroniowo żuchwowym. Nieprawidłowy tor oddechowy wpływa równocześnie na wadliwe ułożenie języka. Proszę państwa, abyście zamknęli usta i zastanowili się chwilę, gdzie znajduje się czubek waszego języka? Czubek języka powinien opierać się o przednią część podniebienia. Jeżeli nasze pociechy oddychają ustami, język automatycznie leży na dnie jamy ustnej, często wystaje między zębami. Najczęściej dzieci te realizują wadliwie - międzyzębowo  głoski szeregu syczącego : s, z, c, dz oraz głoski t, d, n, l nawet r .

Taka wada jest nazywana deformacją głosek  czyli seplenieniem międzyzębowym i nasze dziecko samo z niej nie wyrośnie.

   Powinniśmy wtedy jak najszybciej podjąć terapię logopedyczną, nawet                 u dziecka 3- letniego, pamiętając jednak, że będzie ona miała tylko wtedy sens, kiedy nauczymy dziecko prawidłowo oddychać.

   Rodzice są pierwszymi nauczycielami mowy dla swojego dziecka, dlatego zachęcam wszystkich rodziców: cierpliwie wysłuchujmy wypowiedzi dziecka (tej cierpliwości potrzeba nam dużo, jeśli dziecko jest skryte, nieśmiałe zachęcajmy je do rozmowy, chwalmy, podnośmy jego pewność siebie

Dziecko, które oddycha nieprawidłowo, czyli przez usta, najczęściej źle mówi. Jest to oddech niefizjologiczny, który niekorzystnie wpływa na ogólny stan zdrowia, gdyż jest to sposób oddychania płytki, czyli taki, który powoduje niedotlenienie mózgu – dziecko jest niewyspane, zmęczone, apatyczne, drażliwe, ma problemy z koncentracją. Dziecko oddychając przez usta jest bardziej narażone na przeziębienia. Otwarta buzia w czasie oddychania utrudnia jedzenie oraz pionizowanie języka, które jest niezbędne do realizacji trudnych głosek ( sz ż cz dż, t, d, l, n, r). Często przyczyną oddechu ustnego bywa tzw. trzeci migdał – jego przerost powoduje tzw.          „ nosowanie zamknięte czyli rynolalię Klausa.” U 10% dzieci z przerostem migdałka gardłowego obok utrudnionego oddychania przez nos i mowy nosowej, obserwuje się też upośledzenie słuchu. Powodują je ostre                      i przewlekłe nieżyty trąbki słuchowej  i zapalenia ucha środkowego. Rozrośnięty migdałek może zatykać także nozdrza tylne, wskutek czego następuje upośledzenie przewietrzania nosa i zaleganie wydzieliny śluzowej, która infekuje gardło. Dzieci, które oddychają przez usta, mają je cały czas otwarte, co z kolei powoduje zmiany w kościach twarzy - mówi się o „ twarzy adenoidalnej”.

1. Sprawność ruchowa dziecka a rozwój mowy.

Od pierwszych tygodni życia należy dbać o sprawność fizyczną dziecka. Zachęcajmy dziecko do pełzania, raczkowania. Zabawy ruchowe usprawniają koordynację ruchową, orientację przestrzenną, co ma jednoznaczny związek z kształtowaniem mowy, z czytaniem, pisaniem, liczeniem. Należy pamiętać o zabawach manipulacyjnych – organizujmy dziecku zabawy z wykorzystaniem materiałów do lepienia - plasteliny, modeliny, masy solnej…malowania palcami, pędzelkiem, rysowania kredą na tablicy, kredkami na kartce papieru, wydzierania, wycinania.             Ośrodki mowy i ruchu w mózgu znajdują się w bliskim sąsiedztwie- zatem rozwój motoryki dużej i małej oraz drobnych ruchów palców jest wprost proporcjonalny do rozwoju mowy.

1. Kształtowanie potrzeby czytania

Dziecku należy czytać każdego dnia, od pierwszych tygodni życia.

Czytanie:

• w istotny sposób wzbogaca słownik ( bierny i czynny) dziecka,
•  rozwija pamięć słuchową,
• kształci wyobraźnię,
• daje prawidłowe wzorce słuchowe,
• uczy posługiwania się prozodią języka ( akcent, rytm, melodia ).

 

Dzieci, które słuchają bajek, rymowanek i wierszyków, zagadek mają lepszą pamięć, bogatszy słownik mowy czynnej i biernej, więcej rozumieją.

 

   Rozwój mowy nie u wszystkich dzieci przebiega jednakowo. Zależy od różnych czynników: wpływów środowiska, psychofizycznego rozwoju dziecka oraz zdolności pedagogicznych rodziców, różnych chorób i zaburzeń.

Zadbanie o właściwe warunki rozwoju mowy oraz odpowiednia stymulacja dadzą oczekiwane rezultaty. Trzeba jednak pamiętać, że tzw. „ złoty okres” w rozwoju mowy dziecka trwa od urodzenia do trzeciego roku życia. Jeśli ten okres się zaniedba, wówczas trudno jest nadrobić straty. Najczęściej niestety niepokój rodziców o to, że dziecko nie mówi lub mówi bardzo mało, budzi się dopiero ok. 3 r.ż, kiedy powinno ono wchodzić w ostatni okres rozwoju mowy – okres swoistej mowy dziecięcej.

  Stymulacja rozwoju mowy dziecka nie może ograniczać się jedynie do zadbania o zapewnienie mu prawidłowych warunków anatomiczno- fizjologicznych. By dziecko nauczyło się mówić, musi słyszeć w swoim otoczeniu dużo „ dobrej mowy”. Musi być „ zalewane”  mową, tzn. poddane  tzw. kąpieli słownej.

  To, że niemowlę nie mówi, nie znaczy, że nie oczekuje mówienia od nas.

   Podstawową zasadą stymulacji języka jest zatem mówienie o rzeczach, zjawiskach, czynnościach, dźwiękach, które dziecko aktualnie widzi, czuje, smakuje, przeżywa, słyszy, w których uczestniczy w sposób zrozumiały i prawidłowy pod względem językowym. Pamiętajmy, że to przede wszystkim rodzice, ich sposób mówienia wpływa na cały proces rozwoju mowy dziecka.

 

          Zabawy i ćwiczenia wspomagające rozwój mowy dziecka

   Pamiętajmy, że ćwiczenia mowy mają być zabawą, nie karą.

 Do ćwiczeń tych wykorzystujmy pory  posiłków.

1. ćwiczenia motoryki narządów mowy/ aparatu artykulacyjnego

1. języka- każmy dziecku

• oblizać  językiem usta, umyć językiem ząbki,

• zrobić „ śliwkę”- język wypycha prawy i lewy policzek,
• cofać język,
• cofać czubek języka po podniebieniu ( język na ślizgawce),
• robić język wąski i szeroki,
• kląskać jak konik,
• mlaskać jak kotek po wypiciu mleczka,
• strzelać z języka lub trzepać dywanik czubkiem języka zza górnych zębów,
• policzyć językiem ząbki,

1. ćwiczenia warg

• nakładanie górnej wargi na dolną i dolnej na górną,
• wysuwanie warg do przodu i cofanie kącików warg w pięknym uśmiechu: u- i
• wybrzmiewanie samogłosek: a- szeroko otwarte usta,

o- wysoko otwarte usta,

u- usta mocno wysunięte do przodu,

• zapinanie ust na agrafkę
• nabieranie powietrza nosem i robienie balonika, a następnie wypuszczanie powietrza na głosce /p/ lub /b/,
• mruczenie kotka na głosce / mmmmmm/
• kłapie wilk zębami – zagryzanie górnymi zębami dolnej wargi i odwrotnie…
• motorek – prrr, brrrr, mrrrrr

1. ćwiczenia podniebienia miękkiego

• ziewanie, kaszlanie, chrapanie

1. ćwiczenia oddechowe

• dmuchajmy z dzieckiem na papierowe kuleczki, ptasie piórka, świece tak, by płomień tańczył, puszczajmy bańki mydlane,
• wydłużajmy oddech i skracajmy: nabieramy powietrze nosem, a wydmuchujemy ustami

1. ćwiczenia dźwiękonaśladowcze (zwierząt, pojazdów, instrumentów, odgłosów z życia domowego, odgłosów przyrody)

 

 

Zabawy dźwiękonaśladowcze w sposób naturalny wprowadzają dziecko                 w świat dźwięków :

k-g- ch/h

• bocian: kle kle, żabka: kum- kum, kura: ko- ko, kogut: kukuryku, kaczka: kwa- kwa, wrona: kra- kra,
• gęś: gę  - gę, gołąb: gruchu- gruchu, indyk: gul- gul,
• koń: iha-ha, sowa: uhu, małpa- ihi-ihi,

m-p-b

• krowa: muu, koza: mee, kotek: miau, lew: mrauu, owca/ baran: bee, dzwon: bim-bam-bom, traktor: pyr- pyr, żegnamy się: pa-paa, gra na pianinie: plum- plim- plam.., pukanie do drzwi: puk-puk, motor: brrr, zatrzymywanie konika: prrr,

w-f

• jedzie pociąg: fu-fu-fu, poleciał ptak: frrrrr, gra na flecie: fiju- fiju- fiju,jedzie konik: wio, motor: wrrr,

s- z- c- dz

• wąż syczy: ssss, pszczołaa: zzz, zegarek : cyk cyk, dzwonek: dzyń- dzyń…

sz-ż

• samolot: żżżżżż, wiatr: szszsz,

 

1. ćwiczmy z dzieckiem percepcję słuchową

• rozpocznijmy zabawą w rozpoznawanie głosów z otoczenia,
• bawmy się w chodzenie za głosem,
• zgadujmy  dźwięki różnych instrumentów - z czasem te zabawy pozwolą dziecku przejść do ćwiczeń różnicujących głoski.

Od poziomu rozwoju percepcji słuchowej oraz stopnia utrwalenia prawidłowej artykulacji zależy powodzenie dziecka w szkole, przede wszystkich w zakresie czytania i pisania.

     Dlatego jeszcze raz gorąco zachęcam do wspólnych ćwiczeń z dzieckiem w domu i życzę owocnych zabaw.

                                                      Opracowała  logopeda - Maryla Pieniak

 

Wielkanoc jest najważniejszym świętem chrześcijańskim obchodzonym na pamiątkę Zmartwychwstania Chrystusa. Ludzie chcą dzielić się również radością budzącej się do życia przyrody. Z tej okazji cała społeczność spotykała się na szkolnym Śniadaniu Wielkanocnym, by w radosnym nastroju przekazać sobie świąteczne życzenia. Pani Justyna przypomniała wszystkim najważniejsze tradycje i zwyczaje wielkanocne. Mieliśmy również zaszczyt gościć księdza proboszcza Jarosława Kisielińskiego.

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu to święto obchodzone corocznie 2 kwietnia, mające na celu podnoszenie świadomości społecznej na temat autyzmu. W naszej szkole, z tej okazji, przygotowano wystawę z najważniejszymi informacjami odnośnie trudności, z jakimi zmagają się osoby dotknięte tym zaburzeniem. Wśród nauczycieli i uczniów dominował w ubiorze kolor niebieski.

W tym tygodniu grupa wychowanków naszej szkoły uczestniczyła w zajęciach na basenie. Przed wyjazdem uczniowie zostali zapoznani z zasadami korzystania z basenu aby bezpiecznie i miło wykorzystać ten czas. Z wyjazdu wszyscy wrócili w radosnych nastrojach, jednogłośnie stwierdzając, że było świetnie i chcą na basen jeździć częściej.

Nasi uczniowie wzięli udział w Diecezjalnym konkursie "Moje spotkanie z Jezusem". Celem konkursu było zainteresowanie dzieci i młodzieży tematyką religijną oraz rozwijanie wyobraźni i twórczych umiejętności. Uczniowie z wielkim zaangażowaniem wykonali swoje prace konkursowe.

21 marca to dzień kiedy według tradycji żegnamy zimę i witamy wiosnę. Tej uroczystości w naszej szkole towarzyszą liczne zabawy. Aby ostatecznie zakończyć okres zimowy, wychowankowie internatu rozpoczęli marsz ku wiośnie, oczywiście z Marzanną na honorowym miejscu !

 Światowy Dzień Zespołu Downa corocznie jest obchodzony 21 marca. Nie jest to przypadkowa data, ponieważ w tym dniu rozpoczyna się kalendarzowa wiosna. Symbolizuje narodziny niezwykłych ludzi - ludzi z dodatkowym chromosomem szczęścia. W naszej szkole był to również wyjątkowy dzień. Wspólnie świętowaliśmy i spędzaliśmy czas. Pani Ela i pani Kasia przygotowały ciekawą gazetkę, dzięki której mogliśmy poznać wiele ciekawostek z życia osób z zespołem Downa. My wiemy jedno: MIŁOŚĆ NIE LICZY CHROMOSOMÓW!

ŚWIATOWY DZIEŃ ZESPOŁU DOWNA

Pomyliłam dziś skarpetki

I ubrałam nie do pary

Po co? Na co? I dlaczego?

By dać innym więcej wiary

W to, że są tak samo ważni

W to, że są akceptowani

Że kochani są tak samo

I że mogą być wraz z nami

Inny to nie znaczy gorszy

Nie oznacza też, że sam

Otwórz serce dziś dla innych

Taką radę Tobie dam

Radość tych, dla których jesteś

To wspaniała jest nagroda

Różniąc się od siebie można

Dbać by panowała zgoda.

Autor: Agata Dziechciarczyk

Uczestnicy projektu Rehabilitacja 25 plus byli na wycieczce w Łowiczu. Zwiedzili rynek z zabytkowymi kamieniczkami, ratusz, kościół oraz Muzeum Historyczno - Etnograficzne. Obejrzeli stare zabudowania wiejskie w skansenie.Na zakończenie wycieczki była wizyta w pizzerii.

Umiejętność rozpoznawania, wyrażania i rozładowywania emocji w sposób akceptowany społecznie jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka. Dzisiaj podczas zajęć rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne uczniowie uczyli się tych umiejętności. Robiąc fotografie kolegom z klasy uczyli się akceptacji własnej emocjonalności. Zajęcia były bardzo atrakcyjne dla uczniów, dzięki wykorzystaniu nowoczesnego sprzętu zakupionego w ramach programu Laboratoria Przyszłości .

Cała społeczność naszej szkoły pragnie serdecznie podziękować Panu Tomaszowi Korzuchowskiemu, za zorganizowanie zbiórki darów i przekazanie ich dla naszych podopiecznych. Radość dzieciaków była ogromna. Uśmiechem na twarzy podziękowali za tak liczne prezenty. Dziękujemy firmie HUMANA, HERBAPOL oraz prywatnym darczyńcom za zrozumienie potrzeb, wielką życzliwość i ofiarność.
Budujące jest to, że w dzisiejszych bardzo trudnych czasach są tak wspaniali ludzie o ogromnym sercu .

W ostatnich dniach rozbrzmiewa wszędzie hasło „Solidarni z Ukrainą”. Tak też jest w naszej szkole. Nauczyciele na lekcjach rozmawiali z uczniami na temat sytuacji w Ukrainie. Uczniowie przygotowali gazetkę poświęconą tej tematyce. Społeczność szkolna wyraziła solidarność z narodem ukraińskim, kierując nasze wsparcie, serca i przyjaźń w kierunku Ukrainy.

Dużym zainteresowaniem w internacie cieszą się zajęcia kulinarne. W trakcie tych zajęć wychowankowie w atrakcyjny sposób spędzają czas wolny, integrują się, uczą umiejętności pracy w grupie oraz nabywają umiejętności przydatne w życiu . Wspólna konsumpcja przygotowanych potraw jest doskonałą okazją do integracji. Dzięki zdobytej wiedzy dzieci będą mogły pełniej egzystować oraz wykorzystywać swoje doświadczenia i umiejętności w domu rodzinnym.

W ramach zajęć rozwijających kompetencje emocjonalno- społeczne odbyło się spotkanie klas starszych, dotyczące radzenia sobie z trudnymi emocjami w kontekście wojny w Ukrainie.Wybuch wojny i przebieg działań toczących się na obszarze Ukrainy napawa smutkiem i niepokojem. Pomimo braku naszego bezpośredniego kontaktu ze stanem zagrożenia, ilość bodźców docierających do nas za pośrednictwem mediów bywa przytłaczająca. Podczas zajęć Pani Ania - psycholog szkolny zapoznała uczniów m.in z technikami radzenia sobie ze stresem. W ramach akcji "Solidarni z Ukrainą" uczniowie wykonali niebiesko żółte serduszka .

8 marca – Międzynarodowy Dzień Kobiet – na stałe wpisał się do szkolnego kalendarza. Z tej okazji odbył się uroczysty apel, podczas którego nasi uczniowie wystawili przedstawienie "Czerwony Kapturek", ujawniając swoje zdolności aktorskie i muzyczne. Nie zabrakło kwiatów i serdecznych życzeń. Wszystkie kobiety małe i duże czuły się dziś wyjątkowo.

Nasza szkoła zakwalifikowała się do konkursu „uDOSTĘPniacze 2.0”, którego organizatorem jest Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej. Uczniowie dowiedzą się czym jest dostępność, nauczą się identyfikować bariery w swoim otoczeniu, a także im przeciwdziałać. Powalczą również o cenne nagrody. Trzymamy kciuki za sukces naszych uczniów!

https://youtu.be/stGsmxopPB

                                                      

    Po raz kolejny w ostatnim czasie znaleźliśmy się w trudnej i stresującej  sytuacji . Wybuch wojny  i przebieg działań toczących się w Ukrainie  napawa smutkiem  i niepokojem.

Pomimo braku naszego bezpośredniego kontaktu ze stanem zagrożenia, ilość bodźców docierających do nas za pośrednictwem mediów tradycyjnych i  społecznościowych  może okazać się przytłaczająca. Dezorientacja, brak stabilności i przeciążenie informacyjne mogą stanowić podłoże do generowania coraz to większego lęku.

Co możesz zrobić jeśli czujesz, że aktualna sytuacja na świecie wywołuje u Ciebie lęk?

Zadbaj o dawkowanie informacji związanych z sytuacją, która powoduje u Ciebie wzmożone napięcie.

Pomyśl o swojej sieci wsparcia – kontakt z osobą bliską i znajomym środowiskiem może pomóc odzyskać poczucie bezpieczeństwa.

Zastanów się nad strategiami zaradczymi, które stanowią dla Ciebie bufor w sytuacji, kiedy odczuwasz niepokój (być może jest to spacer, masaż, kąpiel, rozmowa, przytulenie)

Jeśli jesteś rodzicem lub opiekunem zadbaj o to, aby porozmawiać z dzieckiem o bieżącej sytuacji – dzięki temu możesz zdecydować, w jaki sposób przekażesz mu informacje. Pamiętaj, aby wysłuchać i wspierać.

 Porozmawiaj z dzieckiem osobiście, zanim zrobi to za ciebie ktoś inny. Pamiętaj, że dziecko potrzebuje wiedzieć, co dzieje się w jego otoczeniu, by czuć się bezpiecznie. Nawet trudne informacje wiele wyjaśniają, jeśli tłumaczą reakcję otoczenia i są przekazane przez bliskich.

Używaj zrozumiałego języka, dopasowanego do wieku i potrzeb. Staraj się odpowiadać na rodzące się pytania, nawet jeśli dotyczą tej samej sprawy lub się powtarzają. Dzieci potrzebują wielokrotnie odnieść się do nurtujących je spraw, zanim poczują się pewne usłyszanych odpowiedzi.

 Rozmawiaj z otwartością i szczerością. Akceptuj dziecięce sposoby formułowania pytań nawet jeśli wydają się zabawne czy odbiegają od tematu. Dzieci potrzebują powiązania nowych informacji z tym, co znają. Zależnie od wieku, posłuż się odniesieniem do bajek, gier, zabaw czy filmów.

 Daj czas do zastanowienia; akceptuj momenty milczenia, cierpliwie towarzysząc dziecku we wspólnym zastanawianiu się.

 Przygotuj dziecko do mierzenia się z tematem wojny w różnych środowiskach - w szkole, w autobusie, wśród rówieśników. Zademonstruj w jaki sposób warto rozmawiać, tak by prezentować otwartą postawę, szanować zdanie innych i nie przyjmować wątpliwych informacji. W ten sposób wzmacniasz dziecko w jego radzeniu sobie na co dzień.

 Wyjaśniaj tyle ile uznasz za konieczne. Dzieci nie potrzebują wiedzieć tego, co wiedzą dorośli. Potrzebują natomiast informacji, które pozwolą im myśleć o wydarzeniach, o których słyszą w radiu, TV czy mediach społecznościowych. Pamiętaj, że wiedza od rodzica będzie uzupełniana z innych źródeł. Buduj bezpieczną atmosferę dialogu, by nowe informacje mogły być ponownie omówione w kolejnych rozmowach.

 Włącz do rozmowy pozostałych opiekunów. Otwarcie wymieniajcie się jasnymi dla dziecka informacjami w jego obecności. Pomoże to unikać atmosfery tajemnicy i wzmocni jego gotowość do swobodnego zadawania pytań.

 Choć wojna, która dzieje się w naszym otoczeniu, nie jest wirtualna i nie rozgrywa się w komputerze, wiele dzieci może traktować ją właśnie w ten sposób. Pamiętaj o tym, żeby jasno oddzielać rzeczywistość od fikcji. To pomoże rozgraniczyć realne wydarzenia od fantazji, które mogą nasilać trudne przeżycia i wyrażać się niepotrzebnym napięciem w zachowaniu.

 Zauważaj nietypowe zachowania; akceptuj je i wspólnie z dzieckiem szukaj ich znaczenia. Pomyśl o nich jako o sposobie dziecka na wyrażanie tego, co trudne do zrozumienia czy wypowiedzenia słowami.

 Otwarcie rozmawiaj o swoich uczuciach i sposobach ich rozumienia. Pokaż, że emocje nie muszą dezorganizować pracy, nauki czy wykonywania innych obowiązków.

 Zaplanuj i przedyskutuj wspólne aktywności, które pomagają wzmacniać poczucie wpływu przez działanie.

 Wzmacniaj poczucie jedności z innymi osobami, którzy podejmują starania na rzecz pokoju lub bezpośrednio cierpią w związku z przemocą. Nazywaj swój sprzeciw w kierunku zachowań agresywnych.

 Wyjaśnij dziecku rolę nieprawdziwych informacji w Internecie. Ostrzegaj przed fałszywymi profilami w mediach społecznościowych.

Zachowaj dotychczasowy rytm dnia dziecka ze znanymi rytuałami i sposobami spędzania czasu. 
 

Korzystaj z dostępnych form wsparcia, takich jak telefony zaufania i dyżury specjalistów

Stowarzyszenie Przyjaciół Ośrodka w Baczkowie pragnie wyrazić serdeczne podziękowania za zaufanie, jakim obdarzyli nas Państwo, przekazując
1% podatku dochodowego w ubiegłym roku. Państwa gest dobroci przyczynił się do niesienia profesjonalnej pomocy dzieciom i młodzieży niepełnosprawnej. W roku bieżącym również liczymy na Państwa pomoc.
Aby przekazać nam 1% podatku wystarczy wpisać nr KRS 0000238309 w pozycji cel szczegółowy należy wpisać "Stowarzyszenie Przyjaciół Ośrodka w Baczkowie. Baczków 32B, 21-426 Wola Mysłowska "