Nauczyciele, wychowawcy i pracownicy administracji i obsługi postanowili przyłączyć się do akcji I Ty możesz zostać Świętym Mikołajem dla mieszkańców DPS-u w Ryżkach wykonując paczki dla trzech podopiecznych DPS w Ryżkach.
Aktualności
UDZIAŁ W AKCJI "I TY MOŻESZ ZOSTAĆ ŚWIĘTYM MIKOŁAJEM"
WIGILIA SZKOLNA
Tradycją w naszej szkole jest organizowana wspólna szkolna wigilia. Tego dnia wszyscy akcentują zbliżające się Święta . Zarówno nauczyciele, pracownicy obsługi jak i uczniowie spotykają się wspólnie łamiąc się opłatkiem i składając życzenia. Nie może zabraknąć wspólnego kolędowania oraz wspaniałych wigilijnych potraw.
9
WSPÓLNIE OBCHDZIMY URODZINY
Urodziny to ważny dzień w życiu każdego ucznia. Wyjątkowo obchodzony jest okazją do zacieśnienia rówieśniczych relacji i wspaniałej zabawy.
2
WIZYTA W PARISEL PALACE LEŚNE ZACISZE
Warsztaty piernikowe w Parisel Palace Leśne Zacisze to prawdziwa kulinarna przygoda i idealny sposób by poczuć świąteczny klimat. Przekonała się o tym grupa uczniów naszego Ośrodka.
9
#LABORATORIA PRZYSZŁOŚCI
Program Laboratoria Przyszłości umożliwił zakup sprzętu kuchennego, który uczniowie wykorzystują również podczas zajęć w internacie. W listopadzie podczas zajęć kulinarnych powstawały przepyszne ciasta. Grudzień to czas na pieczenie świątecznych pierników. Dzięki tego typu zajęciom wychowankowie mają możliwość zapoznania się z zasadami gotowania, w sposób praktyczny przygotowywania potraw, jak również podstawowych technik pracy w kuchni.
4
WARSZTATY GANCARSKIE
Uczniowie naszego Ośrodka uczestniczyli w warsztatach garncarskich prowadzonych przez pana Krystiana Nowaka. Celem zajęć było przybliżenie historii garncarstwa, jednego z najstarszych rzemiosł świata. Uczniowie uczestniczyli w pokazie wykonywania naczyń z gliny. Jednak najwięcej radości przyniosła własna praca twórcza uczniow. Każdy musiał odpowiednio ugnieść glinę by mógł wykonać swoje naczynie na kole garncarskim.
8
WYJAZD DO KINA
W grudniu uczniowie szkoły przysposabiającej do pracy i uczestnicy projektu "Rehabilitacja 25 plus" uczestniczyli w wycieczce do kina. Podczas takich wyjazdów młodzi ludzie rozwijają wrażliwości poprzez aktywny odbiór sztuki filmowej oraz kształtują nawyki kulturalnego zachowania się w miejscach publicznych. Najważniejsza jest jednak integracja uczniów i wzmocnienie więzi koleżeńskiej.
WARSZTATY BOŻONARODZENIOWE
Uczniowie naszego Ośrodka uczestniczyli w warsztatach bożonarodzeniowych "Coraz bliżej święta" organizowanych przez Muzeum Regionalne
w Łukowie, które prowadziła pani Edyta Sak.Była to okazja do stworzenia pięknych dekoracji choinkowych z kolorowego opłatka i bibuły, a także wysłuchania opowieści o dawnych obrzędach i zwyczajach świątecznych.
5
RODZINNY KONKURS NA OZDOBĘ BOŻONARODZENIOWĄ
Konkurs adresowany jest do wszystkich uczniów SOSW w Baczkowie oraz ich rodziców.
Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest wykonanie „Ozdoby Świątecznej” (bombka, stroik, lampion itp.) – forma i technika dowolna.
Do każdej pracy należy dołączyć karteczkę z czytelnym opisem zawierającym następujące dane: imię i nazwisko autora.
Przy ocenie i nagradzaniu prac brane będą pod uwagę oryginalność, pomysłowość oraz estetyka wykonania.
Prace należy składać u nauczycieli do 17 grudnia 2022 roku.
Ogłoszenie wyników konkursu i wręczenie nagród odbędzie się 19 grudnia.
ZAPRASZAMY SERDECZNIE DO UDZIAŁU
W KONKURSIE!
MIKOŁAJKI
Zgodnie z tradycją 6 grudnia uroczyście obchodziliśmy w szkole mikołajkowe święto. W dniu Mikołajek nasi uczniowie zamienili się w pomocników Mikołaja i przyszli do szkoły w czerwonych czapeczkach i elementach garderoby. Już od rana zastanawiali się czy Mikołaj odwiedzi ich salę i czy przyniesie prezenty. Po jego przyjściu wszyscy witali się z niezwykłym gościem, Mikołaj był zachwycony i rozdał wszystkim dzieciom prezenty.
3
POMARAŃCZOWY DZIEŃ- PROPAGOWANIE ZDROWEGO ODŻYWIANIA
W tym roku szkolnym w naszej szklole organizowany jest TYDZIEŃ promocji zdrowego odżywiania. Uczniowie pod hasłem „Jedz zdrowo i kolorowo”, włączyli się w akcję propagowania zdrowego stylu życia. Głównym celem jest kształtowanie zmian nawyków żywieniowych poprzez zwiększenie udziału owoców i warzyw w codziennej diecie ucznia.
8
ZACZAROWANY ŚWIAT MAGII, CZYLI ANDRZEJKI W NASZEJ SZKOLE
23 listopada w naszej szkole przebiegał pod hasłem wróżb i zabaw andrzejkowych. Sala gimnastyczna zamieniła się w miejsce czarów i magii. Każdy uczestnik andrzejkowych szaleństw z niecierpliwością przekłuwał magiczne balony, losował magiczne bileciki z nazwami zawodów przyszłości, szukał swojej szczęśliwej liczby. Katalog wróżb był obszerny i bogaty, a każdy pragnął wywróżyć sobie coś wyjątkowego. Andrzejki to przede wszystkim zabawa. Mało kto wierzy w moc wróżb, które współcześnie przybrały formę dodatku do tanecznych zabaw.
14
MIĘDZYSZKOLNY KONKURS PLASTYCZNY '' MÓJ ULUBIONY BOHATER LITERACKI''
Międzyszkolny konkurs plastyczny „Mój ulubiony bohater literacki” został rozstrzygnięty.
Dziękujemy wszystkim uczniom z zaprzyjaźnionych szkół podstawowych gminy Wola Mysłowska
za udział w konkursie.
Po długich naradach publikujemy listę zwycięzców:
I miejsce – Aleksandra Koziej (SP Jarczew),
II miejsce –Emilia Kowalska (SP Lisikierz),
III miejsce – Maja Mućka (SP Mysłów).
Wyróżnienia otrzymali:
Aleksandra Matyka (SP SOSzW Baczków),
Aleksandra Rechnio (SP Lisikierz),
Lena Kamola (SP Mysłów).
Gratulujemy!!!
Konkurs został zorganizowany w ramach projektu
2
UDZIAŁ W MISTRZOSTWACH WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO W WARCABACH
Nasi uczniowie brali udział w Mistrzostwach Województwa Lubelskiego w Warcabach organizowanych w SOSZW w Firleju. W zawodach wzięło udział 60 zawodników z 11 szkół z województwa lubelskiego. Wszystkim zawodnikom serdecznie gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów.
1
TERAPIA LOGOPEDYCZNA DZIECI Z ZESPOŁEM DOWNA
Terapia logopedyczna dzieci z zespołem Downa
- Charakterystyka i przyczyny zespołu Downa
Zespół Downa ( ZD) po raz pierwszy został opisany przez Johna Langdona Downa w 1866 roku. Początkowo J. L. Down typował 12 cech klinicznych. Później, wskutek licznych badań oraz rozwoju medycyny wykryto znacznie więcej cech typowych dla osób z ZD.
Cechy charakteryzujące można zestawić w trzech grupach:
- Cechy zewnętrzne, fizyczne i ich związek ze zdrowiem,
- Cechy osobowości i zachowania się,
- Cechy rozwoju intelektualnego, motorycznego i społecznego.
Większość cech można już dostrzec u dziecka w okresie noworodkowym.
Są to:- płaska i okrągła twarz, szeroka nasada nosa, małe i asymetryczne uszy,
- skośnie ustawione szpary powiekowe i choroby oczu ( może występować krótkowzroczność oraz zez),
- mała głowa zniekształcona w części potylicznej oraz w wymiarze przednio- tylnym,
- krótka i gruba szyja,
- włosy proste i twarde,
- nawyk otwartych ust z powodu wiotkości mięśni okrężnych żuchwy i języka,
- niewielka jama ustna oraz przesadnie szerokie lub bardzo wąskie wargi,
- często wysunięty z jamy ustnej, przerośnięty język, tzw. „ makroglosja”,
- wady zgryzu i uzębienia,
- wysokie strzeliste i wąskie podniebienie tzw. „ gotyckie”,
- wrodzone wady serca,
- nieproporcjonalne kończyny górne i dolne w stosunku do tułowia,
- szerokie dłonie o grubych palcach,
- często występujące infekcje układu oddechowego,
- deficyty słuchu
- niski wzrost ( maksymalnie do 140- 10 cm) (Minczakiewicz, 2001).
Wymienione cechy są charakterystyczne dla tego zespołu i jeśli są widoczne u danego dziecka, to świadczy o występowaniu zespołu Downa. Jednak nie wszystkie te cechy muszą występować u każdego dziecka.
Najważniejszą podstawową przyczyną zespołu Downa są zaburzenia genetyczne. Badania prowadzone przez francuskiego genetyka Jerome’ Lejeune’a pokazały, że wszystkie osoby z zespołem Downa łączy jedna wspólna cecha: dodatkowy chromosom w parze 21. W związku z tym w odniesieniu do tej grupy występuje określenie „ osoba z trisomią 21”.
Dzieci z ZD mają problemy z nabywaniem i kształtowaniem się mowy w zależności od stopnia niepełnosprawności intelektualnej.
Okresy rozwoju mowy i języka u pacjentów obciążonych ZD występują ze znacznym opóźnieniem w porównaniu do ich zdrowych rówieśników.
Dysproporcje zauważalne są już w „okresie melodii”, etap głużenia u dzieci z ZD przypada pomiędzy 4 a 13 miesiącem życia, a gaworzenie może się pojawić w 7 m-cu życia i trwać nawet do 6 roku życia. W cięższych przypadkach dzieci z ZD jedynie mogą sygnalizować najprostsze potrzeby lub najbliższego otoczenia. Wszystkie kolejne okresy rozwoju mowy ( wyrazu, zdania, swoistej mowy dziecięcej) u dzieci z ZD są znacznie opóźnione, nawet o kilkanaście lat, a w niektórych wypadkach rozwój mowy u dzieci i młodzieży z ZD zatrzymuje się na etapie zdania, który u dzieci prawidłowo rozwijających się trwa do 3 roku życia. Zdania wypowiadane przez dzieci i osoby z ZD to zdania pojedyncze o bardzo prostej konstrukcji gramatycznej. Ze względu na liczne nieprawidłowości anatomiczne artykulatorów ( zbyt duży język, nieprawidłowy zgryz, obniżone napięcie mięśniowe) strona foniczna mowy osób z ZD jest zamazana, bełkotliwa, nieczytelna lub mało czytelna, jednym słowem niezrozumiała dla najbliższych i otoczenia. Nieprawidłowe napięcie mięśniowe znosi właściwą prozodię mowy w zakresie rytmu, tempa i melodii oraz zaburza prawidłową koordynację oddechowo- fonacyjno- artykulacyjną, a także powoduje nosowanie. Zaburzenia artykulacyjne u chorych na zespół Downa spowodowane są patologicznymi zmianami w obszarze jamy ustnej, gardła i krtani.
Każde dziecko, u którego zdiagnozowano ZD, powinno być objęte opieką specjalistyczną: lekarską, fizjoterapeutyczną, psychologiczną, pedagogiczną, logopedyczną. Zadaniem logopedy jest opracowanie programu rehabilitaCJI z uwzględnieniem stopnia upośledzenia.
Terapia jest długotrwała, a jej celem jest przede wszystkim wypracowanie modelu komunikowania się z otoczeniem poprzez rozwijanie mowy czynnej i biernej lub komunikacji alternatywnej.
- Mowa dziecka z zespołem Downa na tle ogólnego rozwoju
Podczas rozwoju dziecka z ZD można dostrzec opóźnienia oraz dysfunkcje w dojrzewaniu struktur fizjologicznych na poziomie rozwoju intelektualnego, społecznego oraz psychicznego. Ściśle z tymi sferami związany jest rozwój mowy. Z wiekiem można zauważyć wolniejszy rozwój fizyczny i psychiczny dzieci z zespołem Downa oraz opóźnienie rozwoju mowy, która jest zwykle niewyraźna. Mowa dziecka z ZD rozwija się z opóźnieniem w stosunku do pełnosprawnych rówieśników, przy czym w procesie rozwoju mowy u tej grupy można dostrzec podobne etapy kształtowania się mowy jak w przypadku dzieci nieobciążonych trisomią 21. Widoczna jest jednak dysproporcja w poszczególnych stadiach rozwoju języka. I tak, zjawisko głużenia pojawia się między 4 a 13 miesiącem życia, natomiast gaworzenie między 7 miesiącem życia a 6 rokiem życia. Występują nawet takie przypadki dzieci z trisomią21, które kończąc 1 rok życia, opanowały jedynie głużenie. Pierwsze słowa pojawiają się nawet po 3 roku życia i są nimi leksemy odnoszące się do najbliższego otoczenia. Ich postać foniczna jest tak zamazana, że pozostają one niezrozumiałe nawet dla najbliższych osób. Podczas mówienia fonacja odznacza się zmiennym rytmem, tempem i melodią oraz skróconym czasem trwania głoski. Wymowa poszczególnych wyrazów jest osłabiona i przerywana oddechem w wyniku zbyt krótkiej fazy wydechowej. Właściwej artykulacji nie sprzyjają także deformacje w jamie ustno- gardłowej oraz dysfunkcje krtani. Zdania w wypowiedziach dzieci z ZD pojawiają się z opóźnieniem nawet kilkunastoletnim w porównaniu z prawidłowo rozwijającymi się rówieśnikami. Niektóre osoby z ZD nie opanowują umiejętności posługiwania się mową na poziomie zdania. Natomiast, jeśli pojawia się umiejętność nadawania mowy na poziomie zdania, to są to wypowiedzenia pojedyncze o prostej, nierozbudowanej konstrukcji.
Opóźnienia w rozwoju mowy oraz ograniczenia w jej opanowaniu spowodowane są m.in. nieprawidłowym funkcjonowaniem systemu nerwowego oraz niewłaściwym napięciem mięśniowym aparatu artykulacyjnego. Spośród wszystkich trudności z komunikacją werbalną należy wymienić problemy z artykulacją, zdolnością do spokojnego mówienia, kłopoty z akcentowaniem dźwięków, występowania nosowania zamkniętego lub otwartego. Niektóre głoski w izolacji są wymawiane właściwie, ale zniekształceniu ulegają w potoku fonicznym, w obrębie wyrazu i zdania. Etiologia niewłaściwej mowy dotyczy uszkodzenia OUN bądź uszkodzenia dróg nerwowych lub narządów artykulacyjnych uczestniczących w procesie nadawania mowy. Nie bez znaczenia pozostaje wadliwa budowa anatomiczna nosogardzieli lub jamy ustnej. Zniekształceniu postaci fonicznej mowy sprzyja również zbyt wysokie podniebienie przy krótkim podniebieniu miękkim, rozszczep podniebienia, mięsisty i gruby język. Dodatkowo na słabą jakość wymawianych głosek ma wpływ mała sprawność motoryczna warg skutkująca zakłóceniem artykulacji głosek dwuwargowych ( m, p, b) i wargowo- zębowych ( f-w).Wśród innych przyczyn nieprawidłowej wymowy należy wymienić czynniki środowiskowe, tzn. niewłaściwe podejście osób z rodziny wobec dziecka z ZD , np. brak kontaktu dziecka z osobami mówiącymi, niewłaściwe wzorce wymowy, ograniczona stymulacja rozwoju mowy, izolowanie dziecka od rodzeństwa i rówieśników.
Istotny wpływ na rozwój mowy ma duże opóźnienie w rozwoju motorycznym, przez co mięśnie dzieci z ZD są wiotkie i hipotoniczne. Dzieci z dodatkowym chromosomem oddychają zawsze przez usta, które w związku z tym są notorycznie otwarte. Często z ust wystaje zbyt duży język, który powoduje deformacje uzębienia. Natomiast wady zgryzu związane są z dysglosją. To właśnie występowanie różnych chorób i uszkodzeń u dzieci z ZD jest przyczyną dużego zróżnicowania w zakresie osiągania przez nie umiejętności rozwojowych.
Na rozwój mowy bezpośrednio ma wpływ poziom intelektualny, im głębsze upośledzenie, tym większe kłopoty z opanowaniem werbalnego sposobu komunikacji. Znaczna liczba dzieci z trisomią 21 nie posługuje się mową werbalną. Jako środek zastępczy dzieci te wykorzystują gesty i mimikę w celu poinformowania bliskich o swoich potrzebach. Najbardziej zaburzoną sferą w rozwoju dzieci z ZD jest myślenie. Dziecko z ZD nie jest w stanie opanować materiału o charakterze abstrakcyjnym. Jedynie materiał konkretny jest dla niego dostępny, ale musi być przyswajany w procesie długiego uczenia się. Dla rozwoju mowy bardzo ważny jest rozwój społeczny i emocjonalny opisywanej grupy dzieci. Ich emocje są mało zróżnicowane. Jednak w pracy terapeutycznej utrudnienie stanowi występujący u tych dzieci silny upór i negatywizm. Z kolei rozwój społeczny przebiega dużo lepiej. Są to wyjątkowo miłe i pogodne dla otoczenia osoby. Potrafią mocno przywiązywać się do terapeuty.
Sposoby pracy terapeutycznej z dziećmi z ZD
Praca logopedyczna z dzieckiem z ZD nie jest terapią kilkumiesięczną, zakończoną całkowitym sukcesem. Przeciwnie, terapia trwa latami, której przebieg zmienia się w zależności od potrzeb i rozwoju dziecka. Cel terapii logopedycznej uzależniony jest od jakości i ilości towarzyszących ZD zaburzeń. Duże znaczenie ma stopień niepełnosprawności intelektualnej.
- Osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności intelektualnej wymagają „lekkiego wsparcia”, co oznacza, że są one w stanie żyć samodzielnie z pomocą np. opiekuna społecznego. W takiej sytuacji ważne jest usprawnienie procesu komunikacji danej osoby z otoczeniem w stopniu umożliwiającym jej funkcjonowanie w społeczeństwie.
- W odniesieniu do dzieci z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym i znacznym zmienia się cel terapii logopedycznej, którym jest w tym przypadku umożliwienie podopiecznemu kontaktu z otoczeniem. Wówczas należy wypracować nawyki związane z mówieniem: nawyk zamykania ust i przełykania śliny, właściwy tor oddychania. W dalszej kolejności pracuje się nad opanowaniem przez dzieci podstawowego zasobu słów niezbędnego w codziennym porozumiewaniu się. Niejednokrotnie niemożliwe jest wypracowanie werbalnego sposobu komunikacji ( dotyczy to szczególnie osób z głębokim i znacznym stopniem niepełnosprawności intelektualnej).
Poniżej przedstawiam wskazówki do pracy logopedycznej z dziećmi z zespołem Downa. Są one ogólne, tzn. należy je modyfikować w zależności od potrzeb małego pacjenta.
W ramach terapii logopedycznej należy uwzględnić :
- Ćwiczenia oddechowe,
- Ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne,
- Zabawy słuchowe,
- Gry i zabawy usprawniające motorykę małą i dużą.
Ćwiczenia w zakresie motoryki dużej można prowadzić jako ćwiczenia logorytmiczne, w tym: ćwiczenia rytmu, tempa, koordynacji ruchowej, ćwiczenia słowno- muzyczne.
Żmudne ćwiczenia wymowy, budowania pojęć lub innej aktywności umysłowej można przeplatać ciekawymi dla dziecka zabawami przy muzyce.
- Ćwiczenia oddechowe służą usprawnianiu aparatu oddechowego poprzez korygowanie oddechu oraz wzmocnienie i wydłużenie fazy wydechowej. Wykonywane w formie zabawowej z wykorzystaniem różnych pomocy mogą przynieść oczekiwane rezultaty, np. dmuchanie na piłeczki ping-pongowe, piórka, waciki, robienie baniek mydlanych, nadmuchiwanie baloników…
- Z kolei ćwiczenia usprawniające motorykę narządów artykulacyjnych ułatwiają pracę nad poprawą artykulacji poszczególnych głosek. Można tu zaproponować następujące ćwiczenia z wykorzystaniem lustra, np.: ćwiczenia usprawniające mięśnie okrężne warg, ruchy języka, ćwiczenia podniebienia miękkiego zakończonego języczkiem, zabawy w „ kląskanie”, „ mlaskanie”, „cmokanie”, „parskanie”, ćwiczenia fonacyjne oraz fonacyjno- głosowe służące modulowaniu siły głosu i jego wysokości wykonywane w formie mruczenia, wyśpiewywania samogłosek ustnych (w izolacji lub w grupach).
- Wysłuchiwanie oraz różnicowanie i naśladowanie słyszanych dźwięków z otoczenia ( zwierząt, instrumentów, pojazdów, odgłosów z życia domowego, odgłosów przyrody) stanowi przykład ćwiczeń słuchowych, przy czym prezentowane dźwięki są zróżnicowane pod względem długości, natężenia i wysokości.
Ćwiczenia artykulacyjne wykonuje się w celu wywołania głosek, których dziecko nie realizuje. Jeśli sposób artykulacji zostanie zaprezentowany, należy przejść do utrwalenia wymowy danej głoski wg metodyki postępowania logopedycznego: w sylabach, w różnych pozycjach w wyrazie, a następnie w zdaniach. W przypadku dzieci z ZD wymagane są liczne powtórzenia.
Wymienione tutaj ćwiczenia narządów mowy, oddechowe, artykulacyjne i słuchowe można z powodzeniem wykonywać w ramach dogoterapii lub integracji sensorycznej. Szczególnie cenna jest dogoterapia jako metoda wspierająca terapię osób niepełnosprawnych, wpływa na spontaniczną aktywność dziecka wobec psa, wpływa na przełamanie lęku i pogłębienie kontaktu z otoczeniem. Podczas kontaktu ze zwierzęciem dziecko chętniej wzbogaca umiejętności werbalne, poszerza zasób słownikowy, naśladując psa, ćwiczy sprawność narządów mowy, np. oblizywanie warg ruchem okrężnym, ruchy języka w pionie i poziomie. W ramach ćwiczeń integracji sensorycznej w terapii logopedycznej ma miejsce naśladowanie z wykorzystaniem kanału słuchowego, wzrokowego i dotykowego. Tzw. naukowa zabawa rozwija słownictwo, podnosi poziom ogólnych zdolności ruchowych oraz wpływa na prawidłowy poziom napięcia mięśniowego i rozwój motoryki małej.
Program terapii logopedycznej powinien zawierać oprócz wyżej wymienionych ćwiczeń i zabaw także wzbogacanie słownictwa poprzez swobodne rozmowy z dzieckiem, opowiadanie oraz czytanie bajek , opisywanie ilustracji. Ponadto należy skupić się na rozwijaniu umiejętności czytania i pisania, jak również aktywizowania dzieci do uczestnictwa w życiu społecznym poprzez piosenki, wiersze lub inscenizacje.
Jagoda Cieszyńska- Rożek proponuje stosowanie tzw. Metody Krakowskiej, której najważniejszym założeniem jest „ podjęcie natychmiastowej stymulacji, co w sytuacji zespołu Downa jest możliwe już od pierwszego miesiąca życia. Wśród elementów Metody Krakowskiej, które można zastosować w usprawnianiu dziecka z ZD, można wymienić: stymulację słuchową, komunikację ułatwioną, gesty wizualizacyjne i gesty interakcyjne, manualne torowanie głosek, techniki komunikacyjne, programowanie języka, symultaniczno- sekwencyjną naukę czytania, terapię funkcji wzrokowych, stymulację pamięci, wybór dominującej ręki, ćwiczenia kategoryzacji, stymulację funkcji motorycznych, kształtowanie zachowań społecznych, stymulację lewej półkuli mózgu, kształtowanie myślenia przyczynowo- skutkowego, logoterapię i inne.
Poza proponowanymi powyżej ćwiczeniami w przypadku niektórych dzieci z ZD mogą dodatkowo pojawić się zaburzenia płynności mowy. Wówczas do terapii należy dołączyć techniki i strategie stosowane w eliminowaniu niepłynności. Objawy jąkania dotyczą dzieci z ZD, u których zarówno mowa czynna jak i bierna rozwija się stosunkowo dobrze. Zadaniem terapii logopedycznej jest również podnoszenie kompetencji komunikacyjnych poprzez utrwalenie umiejętności, takich jak utrzymywanie kontaktu wzrokowego, pauzowanie lub frazowanie. Jednak najważniejszym celem terapii w przypadku dzieci z ZD jest sprawienie, by jąkanie nie powstrzymywało ich od mówienia.
W usprawnianiu komunikacji werbalnej z dzieckiem powinni uczestniczyć rodzice/opiekunowie, utrwalając nabyte w gabinecie umiejętności oraz prowadząc tzw. „ wychowanie językowe”. Polega ono na takich działaniach rodziców, które mają na celu wzbudzanie tzw. radości mówienia i chęci powiadamiania. W ramach wychowania językowego opiekunowie powinni obdarzać komentarzem wszystkie czynności, które wykonują razem z dzieckiem: prowokować dziecko do nazywania przedmiotów z jego otoczenia, zachęcać je do opowiadania na temat tego, kogo widziało na spacerze lub co robiło w szkole czy przedszkolu, w obecności dziecka zadawać sobie pytania i odpowiadać na nie. Konieczne jest tutaj wprowadzenie zasad tzw. mówienia naprzemiennego, nawet jeśli dziecko nie jest w stanie samodzielnie wypowiedzieć repliki adekwatnej do nadawcy lub odbiorcy komunikatu. Należy ograniczyć liczbę kierowanych do dziecka poleceń. Polecenia należy konstruować bardzo krótko i schematycznie.
W sytuacjach, jeśli zespołowi Downa towarzyszy głębokie upośledzenie intelektualne, nie jest możliwe wypracowanie werbalnego sposobu porozumiewania się z dzieckiem. Należy wówczas wprowadzić zastępcze sposoby komunikacji. Istotne jest, by nie zniechęcać dziecka do przekazywania pragnień, potrzeb, życzeń. Wszelkie takie informacje dzieci z ZD mogą przekazywać gestem, mimiką, dotykiem, układem ciała lub środkami paralingwistycznymi ( śmiechem, płaczem, krzykiem). Ważne, by tor wymiany informacji był skuteczny. Można wykorzystać AAC, np. w sytuacji, gdy porozumiewanie się werbalne jest niewystarczające do realizacji potrzeb poznawczych i społecznych. AAC stosuje się w roli wspomagającej. Spośród systemu znaków manualnych, dźwiękowych, graficznych, przestrzenno- dotykowych, najczęściej stosuje się system Blissa, Makaton, piktogramy, PCS
( Symbole Komunikacji Obrazkowej), przy czym należy pamiętać, że wprowadzając wybrany sposób pozawerbalny, nie należy rezygnować z terapii mowy.Zebrała i opracowała
logopeda Maryla Pieniak
NARODOWE ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI
11 listopada to szczególna data dla każdego Polaka. Tego dnia czcimy bohaterstwo, waleczność i męstwo naszych przodków, dzięki którym Polska po 123 latach niewoli wróciła na mapę Europy.
W naszej szkole 10 listopada odbyła się uroczysta akademia podczas której uczniowie starali się wyrazić radość z tego, że żyjemy w wolnym i suwerennym kraju.W tym roku nasza szkoła po raz kolejny przystąpiła do akcji „Szkoła do hymnu”. Punktualnie o symbolicznej 11.11 rozbrzmiały takty „Mazurka Dąbrowskiego” i uczniowie wraz z nauczycielami odśpiewali hymn narodowy.
1
SPOTKANIE Z AUTORKĄ KSIĄŻEK PANIĄ AGATĄ KARPIŃSKĄ
8 listopada uczniowie klas najmłodszych uczestniczyli w spotkaniu z Panią Agatą Karpinką- autorką książek, wierszy i ilustracji dla dzieci. Spotkanie zostało zorganizowanew Miejsko Gminnym Ośrodku Kultury w Żelechowie .
WIZYTA W GMINNEJ BIBLIOTECE PUBLICZNEJ W MIASTKOWIE KOŚCIELNYM
W ramach realizacji zadań z projektu #NarodowyProgramRozwojuCzytelnictwa2.0 uczniowie szkoły podstawowej gościli w Gminnej Bibliotece Publicznej w Miastkowie Kościelnym. Przemiłe panie bibliotekarki przygotowały dla naszych uczniów mnóstwo niespodzianek.Dzieci zwiedziły bibliotekę. Miały okazję osobiście poznać książkę i z nią porozmawiać. Miłym zaskoczeniem była zabawa w teatrzyk kukiełkowy, gdzie każde dziecko mogło wcielić się w wybraną przez siebie postać. Zwieńczeniem zajęć było wspólne wykonanie lisa z jesiennych liści.
Dziękujemy Paniom Danucie Włodarczyk i Hannie Matryba za ciepłe przyjęcie i miło spędzony czas z książką.
4
#SZKOŁA PAMIĘTA
Kolejny raz nasza szkoła przystąpiła do akcji Ministerstwa Edukacji i Nauki „Szkoła pamięta”, której celem jest upamiętnianie ważnych rocznic, wydarzeń, postaci oraz dzielenie się w mediach społecznościowych informacjami o zrealizowanych przedsięwzięciach. W ramach akcji odwiedziliśmy lokalne miejsca pamięci.
2
DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ - PASOWANIE NOWO PRZYJĘTYCH UCZNIÓW
Corocznie w październiku uroczyście obchodzimy Dzień Edukacji Narodowej połączony ze ślubowaniem nowo przyjętych uczniów. Uczniowie przy poczcie sztandarowym złożyli uroczyste przyrzeczenie. W myśl przewodniego motta ,,My - uczniowie uroczyście przyrzekamy...'' zobowiązali się do godnego reprezentowania szkoły i dbania o dobre jej imię. Do społeczności szkolnej uroczyście zostali przyjęci : Wiktoria, Gabrysia, Mikołaj, Dominik, Agata, Dawid i Paweł.
12
